رشد کثیف

رشد

سرویس‌های ایرانی

اخیراً توی اینترنت گله و شکایت کاربرها رو می‌خونم از گرون شدن تعرفه‌های فیلیمو و نماوا. یه عده هم هزینه اشتراک این‌ها رو با نت‌فلیکس مقایسه می‌کنند و میگند نت‌فلیکس با اون حجم از تولیدات اختصاصی هزینه اشتراکش کمتر از فیلیمو و نماواست.

هرچی بیشتر از این گله و شکایت‌ها می‌خونم، بیشتر تعجب می‌کنم. خب چرا نت‌فلیکس نمی‌خرید؟ من خودم به شخصه هرگز اشتراک این VODها رو تهیه نکردم و نمی‌کنم. حتی زمانی که یکی از دوستام بهم یه اشتراک رایگان داد، ازش استفاده نکردم.

VOD سر کلمات عبارت Video On Demand و به معنی ویدیوی درخواستیه. وجه تسمیه این اسم برای سایت‌هایی مثل فیلیمو اینه که شما هر فیلمی که بخوایی رو می‌بینی. بزرگ‌ترین فرق این سایت‌ها با سایت‌های دانلود فیلم یکی تو پخش آنلاین اون‌هاست و یکی هم توی پخش زنده که توی ایران به اکران آنلاین مشهور شده.

سمت اپلیکیشن‌های نشان و بلد هم هیچ وقت نرفتم. همین‌طور سمت پیام‌رسان‌هایی مثل سروش و بله و ایتا. حالا هر چقدر هم که تبلیغات کنند که مثلاً مسیریاب ایرانی برخلاف ویز اسم خیابون‌ها رو میگه و پیام‌رسان بله قابلیت انجام مستقیم یه سری کارهای بانکی رو داره.

نه به خدمات زوری!

من با هرچیزی که کثیف بیاد بالا مخالفم و ازش استفاده نمی‌کنم. حتی اگه باعث بشه ضرر کنم یا از چیزی محروم بشم. نشان و بلد، کثیف اومدند بالا. به همین علت دوستشون ندارم. همین طور پیام‌رسان‌های ایرانی مثل سروش و گپ و بله و ایتا و… که یهو مثل قارچ رشد کردند.

مسیریاب‌ها

قبل از قطعی اینترنت آبان ۹۸ هم خبری از این مسیریاب‌ها نبود. با محدود شدن اینترنت به سرویس‌های ایرانی توو اون مقطع، این مسیریاب‌ها قد علم کردند و حمایت‌های بالای مادی و معنوی دریافت کردند. خودشون هم سوار این موج شدند و توی تبلیغاتشون ویز رو مسخره کردند و با غلط‌نمایی، زیر سؤال بردندش. در حالی که خودشون هیچ وقت به پای ویز نرسیدند.

پیام‌رسان‌ها

پیام‌رسان‌های ایرانی قبل از قطعی سراسری اینترنت توو آبان ۹۸ هم وجود داشتند، اما اقبال عمومی بهشون نبود.

۲ تا مسأله باعث رشد قارچ‌گونه‌ی این پیام‌رسان‌های سمی شد. یکی فیلتر شدن تلگرام و یکی هم قطعی اینترنت آبان ۹۸.

فیلترشدن تلگرام باعث شد مردم نیاز به دسترسی راحت به یک سرویس پیام‌رسان داشته باشند و اتفاقات آبان ماه باعث شد حکومت نیاز به یک سرویس پیام‌رسان وطنی داشته باشه که مردم هم ازش استفاده کنند.

اینجا بود که بودجه‌های وحشتناک حکومتی اومد پشت پیام‌رسان‌هایی قرار گرفت که از قبل بازنده بودند.

من هرگز سمتشون نرفتم ولی قابل انکار نیست که افراد زیادی سمت این پیام‌رسان‌ها رفتند. دریافت این ترافیک زوری باعث رشد نسبی اون‌ها و دریافت بودجه‌ها و حمایت‌های بیشتر شد. البته در نهایت پروژه پیام‌رسان ایرانی شکست خورد. مردم که اقبال و استقبال نکردند و خیلی از چهره‌های سیاسی که تلگرامشون رو برای مهاجرت به سروش و… بسته بودند، دوباره به تلگرام برگشتند. هرکسی هم که با تلگرام به خاطر فیلتربودنش راحت نبود، واتس‌اپ رو انتخاب کرد. آخر سر هم یکیشون (ولی یادم نیست کدومشون) کلاً جمع کرد، سروش هم مقداری کاربر داشت رو گذاشتند برای فروش (لینک خبر). اون یه مقدار کاربر هم به خاطر مالکش بود. مالکش صدا و سیما بود، واسه همین تا دلتون بخواد واسه‌اش توو صدا و سیما تبلیغات کردند.

ماحصل این همه کش و قوس هم فقط اذیت شدن کاربرها بود.

VODها و میزبان‌های ویدیو

VODها (یا همون فیلیمو و نماوا) در ابتدای کارشون فقط فیلم‌های خارجی و بعضاً ایرانی سال‌های قبل رو توی سایتشون داشتند. کسانی که پشت این سرویس‌ها بودند، رانت‌های خیلی زیادی داشتند. با رانتشون کاری کردند که نهادهای مربوطه به سایت‌های دانلود ویدیو فشار وارد کنند که فیلم‌های خارجی‌شون رو از روی سایت بردارند یا حداقل سانسورشون کنند. حذف فیلم‌های ایرانی قدیمی از سایت‌ها هم به صورت محدودتری انجام شد.

یه عده برنداشتند و فیلتر شدند. یه عده هم امکانات فنی و مادی لازم برای سانسور تک تک فیلم‌ها رو نداشتند. پس اون‌ها هم حذف شدند. یه عده کمی هم با سانسور فیلم‌ها تونستند به کارشون ادامه بدند که خب توو این شرایط دیگه مزیت رقابتی خاصی نسبت به فیلیمو و نماوا نداشتند و عملاً بازار می‌افتاد دست بزرگترها.

بزرگترین سایتی که توو این گیر و دار نابود شد، سایت بزرگ تاینی موویز بود. یه سایت بزرگ با آرشیو کامل و کلی دوبله و زیرنویس کاملاً اختصاصی.

در مورد حمایت‌ها هم چیزی نمیگم که توضیح واضحاته و کسی نیست که ندونه. بزرگترینش هم اینترنت‌های رایگان و نیم‌بها و… واسه استفاده از سایت‌هاشون.

حالا که این سرویس‌ها با زور تونسته بودند سهمشون رو از بازار زیاد کنند، شروع کردند به دوبله اختصاصی. هرچند که این وسط کلی از دوبله‌های تاینی‌مویز رو هم دزدیدند و به اسم خودشون منتشر کردند. بعد هم سریال‌ها و برنامه‌های آبکی تولید کردند. بعد هم به اسم این تولیدات اختصاصی تعرفه‌هاشون رو چندبرابر کردند.

خب چرا کاربر ایرانی باید سرویسی که انقدر کثیف رشد کرده رو دوست داشته باشه؟ رشد کثیفی که با محدود کردن کاربر ایرانی هم همراه بوده.

ما از سرویس‌های ایرانی متنفریم؟

اکثر ماها از پیام‌رسان‌های ایرانی یا مسیریاب‌های ایرانی خوشمون نمیاد. چراش هم که مشخصه. چون احساس می‌کنیم زوری هستند و به خاطر وجود این‌ها بوده که نمونه‌های اصلی و خارجی فیلتر شدند. اما چرا این احساس رو نسبت به کافه‌بازار، ژاکت یا آپارات نداریم؟

علت اینه که محدودیت توی دسترسی به نمونه‌های خارجی به خاطر رشد سرویس‌های ایرانی نبوده. بلکه ابتدای محدودیتی وجود داشته و بعد یه تیم ایرانی بدون حمایت‌های دولتی اومده و سعی کرده اون نیاز رو پوشش بده.

سرویس بلاگ وردپرس، بلاگر، مدیوم و… توی ایران فیلتر بودند. بعدها به خاطر پوشش نیاز وبلاگ‌نویسی بلاگفا و میهن وردپرس و… اومدند و رشد کردند و کلی هم بهشون اقبال شد.

گوگل‌پلی اون سال‌های اولیه به ایران سرویس نمی‌داد، به همین علت کافه‌بازار به وجود اومد و رشد کرد.

یوتیوب سال‌ها فیلتر بود، بعد آپارات توسط یه گروه ایرانی و بدون انواع حمایت‌های مادی و معنوی که مثلاً پیام‌رسان‌های ایرانی دریافت کردند، اومد و رشد کرد.

خرید از مارکت‌های وردپرسی به خاطر دسترسی نداشتن ایرانی‌ها به مستر کارت و… چندان ممکن نبود. ژاکت اومد و این نیاز رو به یه شکل دیگه برطرف کرد.

پس ما ایرانی‌ها به ذات با سرویس ایرانی مشکلی نداریم. ما با سرویس زوری، ما با رشد کثیف مشکل داریم. اونجایی که سرویس ایرانی مثل آپارات و ژاکت بهمون کمک می‌کنه، دوستش داریم و ازش حمایت می‌کنیم، هرچند که صدها نقد و اشکال هم بهشون وارد باشه. مثلاً این مطلب که چند وقت پیش نوشتم هم در همین راستاست.

دیدگاهتان را بنویسید

You have to agree to the comment policy.

تلفن تماس: ۰۹۱۲۷۲۵۱۰۴۵

● ساعات پاسخگویی: از ۸ صبح تا ۶ عصر